Gece yarısı treni kalkıyor

Notaların sessiz ülkesine.

Trene yetişmeye çabalayan yaşlı adam

Tipinin altında boyunca karlar arasında

Fırtınaya karşı düşe kalka zorlukla yürüyor.

Sadece sıcağın hayali onu yürüten

Elleri ve ayaklarından sonra

Beyin hücreleri de donmaya başlayınca

Hayal bile kalmıyor artık.

Hayal olmayınca yaşam da olmuyor.

27.11.2007 00:25

Yemyeşil bir ormanda uyanıyorum

Gök bile yeşil devasa ağaçların gölgesinde

Her şey sakin ve huzurlu

Allah’ım ne kadar da güzelim

Tenim badana vurulmuş duvarlar kadar beyaz.

Ellerim ayaklarım hissetmiyor

Ama çok dinginim

Acı ve mutsuzluk yok.

İlahi bir şarkı duyuyorum uzaklardan

Ayağa kalkıyorum

Yapraklar hışırdıyor

Dünyanın en yumuşak rüzgârı esiyor başımın üzerinden

Hava ne bir derece sıcak ne bir derece soğuk.

Aniden bir kuş ağaçtan uçuyor

Ve içimden geçip gidiyor.

O anda her şeyi anlıyorum

Ben artık yaşamıyorum.

27.11.2007 00:32