Kim bilir her gün dünyadaki insan topluluğu kaç milyar iyi dilekte bulunuyordur? Kendisi, ailesi, sevdikleri ve dünya için… Belki mutlu bir yaşam, belki hasta çocuğunun sağlığı, sevgi, güneşli bir gün, kuraklıkta yağmur, dünya barışı… Hepimiz her gün yalnızca kendimiz için değil diğer insanlar için de bir sürü iyi dilekte bulunuyoruz; doğum günlerinde, yılbaşında veya herhangi sıradan bir günde. Anneannelerimiz, babaannelerimiz, dedelerimiz onları her aradığımızda dualar edip iyi dileklerini söylüyorlar. Yeni doğan çocuğa güzel bir ömür, üniversiteye girene başarılı bir eğitim yaşamı, yeni evlenenlere bir yastıkta minimum 40 yıl dilemiyor muyuz?

Eğer üretilen her işin, her düşüncenin, her dileğin evrende bir yansıması olduğuna inananlardansanız, an geliyor bütün bu dileklere ne olduğunu düşünüyorsunuz. Eğer üretilen her şeyin bir tezahürü varsa, bugün dünyanın bambaşka bir yer olması gerekirdi. Evet, ne yazık ki beddua ve kötücül düşünceler de var ama kimse birbirine, sabah berbat bir gün, rezalet bir yeni yıl veya bol savaşlı günler dilemiyor. Peki, soruyorum o zaman Tanrı’ya, bizim iyi dilekler nereye gidiyor?